با یه بار روخوانی نهج البلاغه اولین نکته ای که به ذهن آدم میرسه اینه که امام علی(ع) همیشه با ذهن آگاهشون مسائل رو تحلیل میکردن و با زبونشون به اطلاع مردم میرسوندن.

ایشون با این کارشون میخواستن اولین نکته ای جالب مدیریتی رو به ما که الان به فکر مدیریت اسلامی افتادیم بگن. این نکته جالب اینه که یه مدیر اسلامی چه مدیر باشه و چه نباشه میتونه با زبونش جامعه رو بر اساس مسائل روز هدایت کنه. در واقع ایشون زبون یک مدیر رو یکی از  مهمترین سلاحها میدونن که یه مدیر میتونه از این سلاح قوی برای تشویق و ترغیب، یا تنبیه استفاده کنه.

(انشاالله اگه عمری موند تو پستهای بعدی سعی میکنم مراحل تشویق و ترغیب و همچنین مراحل تنبیه رو از منظر نهج البلاغه و مولای متقیان علی (ع) بنویسم)

                                                                                                                                                      ومن الله توفیق